Ματαίως πασχίζει το σφρίγος των ιδεών, αδίκως ευελπιστεί η γόνιμη κριτική ότι οι αρχαγέτες του εξημμένου δικομματισμού θα υποχωρήσουν.

Απτόητοι κομπάζουν, μορφάζουν και συντηρούν το γελοίο κλίμα της επιθετικής σαχλαμάρας και της αφόρητης κοινοτοπίας…

Αμφότεροι, δε, αποφεύγουν όπως ο διάβολος το λιβάνι να κοιτάξουν έστω πλαγίως τον λογαριασμό που άφησε στο τραπέζι η παρέα του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου. Ειδικά οι επίδοξοι, που καταγγέλλουν δικαίως τον Καραμανλή ότι κρύβει τις προθέσεις του για την επόμενη μέρα των εκλογών (φορολογία κτλ), καμώνονται τους ουδέτερους περαστικούς και δεν λένε με παρρησία αν η κυβέρνηση οφείλει να λάβει υπ’ όψιν τις «εντολές» του ΔΝΤ ή πρέπει να τις αποκρούσει -ή τέλος πάντων ότι οι ίδιοι, αν είχαν την εξουσία, θα τις προσπερνούσαν

*** Εν τω μεταξύ (τι βολική μπαλιά αυτή η φράση), η Αλβιών βλέπει τον Τάμεση να ξεχειλίζει από αηδία για τα καμώματα του πολιτικού κόσμου. Δεν πρόκειται καν για… «αξιοπρεπή» σκάνδαλα, αλλά για μικροκομπίνες ανέμπνευστων κατεργαραίων, που τιτρώσκουν καίρια τον «ναό της Δημοκρατίας».

Αν ζούσε ο Κρόμβελ ίσως να έβγαινε στην αγορά φωνάζοντας ότι «το Κοινοβούλιο ενοικιάζεται ως στάβλος» (…Στον αντίποδα, ο αυτόχειρ πρώην πρόεδρος της Κορέας, ο οποίος είχε κατηγορηθεί για οικονομικά σκάνδαλα: «Πραγματικά ντρέπομαι. Δεν δικαιούμαι πια να μιλάω για δημοκρατία και ηθική»…

Στο ίδιο -θανάσιμο- μήκος κύματος και ένας Γάλλος δήμαρχος που αυτοκτόνησε στο κελί του, ενώ εκκρεμούσε η δίκη του για διαφθορά)

*** CUT: Είχε μιλήσει για οικολογία και πραγματικό εκσυγχρονισμό, όταν σύμπασα η πολιτική σκηνή -με εξαίρεση κάποιες εκλάμψεις του Ανδρέα Παπανδρέου- ζούσε στην εποχή των παγετώνων…

Είχε το θάρρος να υπερασπίζεται τις ιδέες του σε χαλεπούς καιρούς, αψηφώντας τη συντροφική καχυποψία και τις σκληρές επιθέσεις… Ορμητικός και νηφάλιος, εμπνευσμένος και ευειδής, ανεξίκακος και πράος, χειμαρρώδης και εξαιρετικός συνομιλητής -που άκουγε… Αυτός ήταν ο Μιχάλης Παπαγιαννάκης. Ο οποίος είχε αρνηθεί οφίτσια και περιττές τιμές, μένοντας πιστός στις αρχές του…

Ξεχώριζε αυτός ο παθιασμένος ευρωπαϊστής: σεβόταν τον αντίλογο και τιμούσε τις γόνιμες αντιπαραθέσεις, οι οποίες ενίοτε κατέληγαν σε ειλικρινή φιλία -με τις ιδεολογικές διαφορές να ενισχύουν τον προβληματισμό και την εξ αυτού γόνιμη αναθεώρηση

*** Κι όπως έφευγε από το βλέμμα η μέρα, «σιωπή των αχτίδων πίσω από τις περσίδες» του γραφείου… [Ελευθεροτυπία]

• Ο «χώρος» έχει ψωμί
• Τα «Έσχες» των πολιτικών. Για «Πόθεν» ούτε κουβέντα
• Εκατέρωθεν βολές από ΝΔ – ΠΑΣΟΚ για το ποιος είναι πιο ειλικρινής για την οικονομία
• Το Πνεύμα της παρακμής και πώς η «αριστερή» διανόηση έγινε το «πνεύμα» της Νέας Εποχής
• Σύστημα: …. στην πραγματικότητα έλαβαν στο 50%
• Συνήγορος Θόδωρου Τσουκάτου: Υπήρξαν και μεγαλύτερες «χορηγίες»
• Στρατηγικές και συμμαχίες των επιγόνων
• Στον αστερισμό των μικρών και ασήμαντων χάθηκε η εθνική κυριαρχία…